ابن عاشور عبدالقادر بن محمد عاشور

[ویکی فقه] عبدالقادر بن محمد عاشور، صوفی و یکی از شخصیت های ابن عاشور می باشد؛ اِبْن ِ عاشور، عنوان افراد خاندانی مالکی مذهب که در سده های ۱۱-۱۴ق /۱۷-۲۰م عالمان و قضاتی از آن برخاستند و در تونس عهده دار مناصبی شدند.
عبدالقادر بن محمد عاشور، صوفی. از جزئیات زندگانی وی اطلاعی در دست نیست. نوشته اند که پس از مرگ پدرش پیشوای طریقه گردید، اما برخلاف پدر در رفاه نسبی می زیست. با این همه کمابیش نفوذ معنوی داشت و درویشانی از هندوستان و دیگر نقاط شرق به دیدار وی می شتافتند، اهمیت علمی این خاندان در تونس بیشتر به فرزندان نواده عبدالقادر باز می گردد که ۳ برادر به نام های احمد، محمد (حمده) و محمدطاهر بودند که از آن میان احمد بن محمد بن محمد شاذلی ابن عبدالقادر (د ۱۲۵۵ق /۱۸۳۹م) که در مسجد جامع زیتونه نحو و فقه تدریس می کرد، از اهمیت کمتری برخوردار بوده است.
منبع
دانشنامه بزرگ اسلامی، مرکز دائرة المعارف بزرگ اسلامی، برگرفته از مقاله «ابن عاشور»، ج۴، ص۱۴۵۶.
...

💡 مسئولان كميته ولايتى مزار، حاج محمد رضا، عبدالقادر، عبدالرشيد و محمد نعيم خان بودندكه هر يك از بزرگان شهر و مسئولان مراكز دولتى به حساب مى آمدند ناگفته نماندرجال و شخصيتهاى دولتى از ساير ولايات به قصد ديدار بلخى وارد اين شهر مىشدند از جمله بزرگانى از مردم كابل و سياستمداران پايتخت روابط خوبى با سيدداشتند.

💡 بر سر سال تولد بیتوشی اختلاف هست ولی همه نویسندگان درباره او بر این موضوع اتفاق نظر دارند که در نیمه اول سده ۱۸ میلادی یا اندکی پیش از آن به دنیا آمده است. زادگاه او بیتوش روستایی نزدیک سردشت است. او پس از اتمام تحصیل در کردستان به بغداد مهاجرت کرد. سپس به احسا و بصره رفت. شاید اوج شهرت او هنگام کتابت الکفایه در احسا باشد. در آنجا با دختر عبدالقادر قاضی احسا ازدواج کرد.

💡 در ۱۴ ژانویه، عبدالقادر حمله‌ای به کفار عتصیون که در آن ۱۰۰۰ مبارز عرب فلسطینی شرکت داشتند را فرماندهی کرد. این حمله با شکست مواجه شد و ۲۰۰ نفر از نیروهای حسینی جان باختند. با این وجود، این حمله برای یهودیان بدون تلفات نبود: گروهی متشکل از ۳۵ مرد پالماخ که به دنبال تقویت تشکیلات بودند در تله قرار گرفتند و کشته شدند.