ابن طهمان ابوسعید ابراهیم بن طهمان خراسانی هروی

[ویکی فقه] اِبْن طهمان، ابوسعید ابراهیم بن طهمان بن شعبة (شعیب) خراسانی هروی، فقیه، مفسّر، متکلّم و محدّث (د ۱۶۳ق/۷۸۰م) می باشد.
از تاریخ تولد وی آگاهی دقیقی در دست نیست. اگر چه با توجه به تاریخ تولد ابوحنیفه (۸۰ق/۶۹۹م) که از ابن طهمان بزرگ تر بود،
خزرجی صفی الدین احمد، خلاصة تذهیب التهذیب الکمال، ج۱، ص۴۷، به کوشش محمود عبدالوهاب فاید، قاهره، مکتبة القاهرة.
در هر حال ابن طهمان از خاندانی معروف از اهل باشان هرات برخاست
سمعانی عبدالکریم، الانساب، ج۲، ص۳۷، به کوشش سید شرف الدین احمد، حیدرآباد دکن، ۱۳۹۸ق/ ۱۹۷۸م.
وی در این سفرها از برخی از تابعین چون عبدالله بن دینار، عبدالعزیز بن رفیع، ابوزبیر محمد بن مسلم مکی، موسی بن عقبه،
ابوداوود سلیمان، سنن، ج۴، ص۱۲۶، به کوشش محمد محیی الدین عبدالحمید، استانبول، المکتبة الاسلامیة.
...

💡 آذربایجان همچنان در اختیار قراقویونلوها بود. دیری نپایید که کشمکش‌های خونینی میان مدعیان حکومت درگرفت. الغ‌بیگ، پس از دو سال درگیری با پسرش، عبداللطیف، عاقبت در ۸۵۳ ه‍.ق به دست او کشته شد. عبداللطیف هم یک سال بعد با توطئهٔ امیرانش به قتل رسید و عبداللّه پسر ابراهیم، فرمانروای ماوراءالنهر شد ولی حکومت او هم دوامی نداشت و در ۸۵۴ ه‍.ق ابوسعید گورکان، نوهٔ میرانشاه، او را کشت و سرزمین او را گرفت.