ابن جد ابوالقاسم احدب محمد بن عبدالله فهری

[ویکی فقه] ابوالقاسم محمد بن عبدالله بن جد فهری، فقیه، محدث، ادیب، کاتب و شاعر، از مشاهیر خاندان ابن جد می باشد، اِبْن ِ جَد، نام چند تن از مشاهیر خاندان بنوجدّ در اندلس، در سده های ۵ -۷ق /۱۱-۱۳م است.
ابوالقاسم محمد بن عبدالله بن جد فهری (د ۵۱۵ق /۱۱۲۱م )، ملقب به اَحْدَب،
مراکشی، عبدالواحد، المعجب، ج۱، ص۱۳۲.
هنگامی که معتمد بن عباد فرزندش یزید الراضی را به حکومت الجزیره الخضراء گماشت،
ابن ابار، محمد، الحلة السیراء، به کوشش حسین مؤنس، ج۲، ص۷۰، قاهره، ۱۹۶۳م.
بعد از استقرار حکومت مرابطون در اندلس، در زمانی که دقیقاً روشن نیست، به قول ابن خاقان،
ابن خاقان، فتح، قلائد العقیان، ج۱، ص ۱۰۹، بولاق، ۱۲۸۴ق.
...

💡 اولین گروه فارغ‌التحصیلان در خرداد ۱۲۹۹ هشت تن بودند. در سال ۱۲۹۷ رئیس مدرسه ابوالقاسم فیوضات و ناظم آن عبدالله فریور بود. در سال ۱۲۹۹ فیوضات به ریاست معارف آذربایجان منصوب شد و اسماعیل امیرخیزی معلم ادبیات، رئیس مدرسه شد. در همین سال مدرسه به حیاط صندوقخانه عمارت حرمخانه (فرمانداری امروزی) انتقال یافت و سپس مدرسهٔ متوسطه نامیده شد. سرانجام در سال ۱۳۱۳ مدرسه متوسطه به نام دبیرستان فردوسی نام‌گذاری شد و به جز سه کلاس دورهٔ اول دارای شش کلاس دورهٔ دوم دبیرستان شد. اسماعیل امیرخیزی تا ۳۰ مرداد ۱۳۱۴ رئیس دبیرستان بود. در این مدت دبیرستان از نظر شماره کلاس‌ها و شماره دانش آموزان و چگونگی تحصیل و تدریس پیشرفت کرده بود و امیرخیزی در همان سال رئیس مدرسه دارالفنون تهران شد و به پایتخت رفت.