کوفن

کوفن. [ ف َ ] ( اِخ ) از بلاد خراسان و از بناهای عبداﷲبن طاهر است. ( از انساب سمعانی ). شهرک کوچکی است در خراسان که در شش فرسخی ابیورد واقع است و عبداﷲبن طاهر در دوران خلافت مأمون آن را احداث کرد. ( از معجم البلدان ). قصبه ای است میان نسا و ابیورد و از آنجاست ابوالمظفر محمدبن احمدبن محمدبن احمد المعاوی الکوفنی الشاعر. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).

💡 مطابق به تاریخ‌نویسان، نام سانسکریتی کابل کمبوجه است. این نام در نوشته‌هایی باستانی در کوفس و کوفن ذکر شده‌است. در سدهٔ هفتم پس از میلاد ژوانزونگ این نام را به عنوان کافو (به انگلیسی: Kaofu) بررسی کرده بود و اعلام کرد که این به خاطر لقب یکی از چهار قبیلهٔ یوئه‌ژی است که آن‌ها در اوایل مسیحیت در طول کوه‌های هندوکش به‌سوی درهٔ کابل مهاجرت کرده بودند. این شهر توسط شاهنشاه کوشان، کوجولا کادفیزس در سال ۴۵ میلادی فتح شد و جزو املاک امپراتوری کوشان تا اواخر سدهٔ سومین پس از میلاد محسوب می‌گردید.