وصى

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
وصی (۳۲ بار)
متصل شدن و متصل کردن. ایصاء و توصیه به معنی سفارش و دستور است. وصیت اسم است از ایصاء. و گاهی به چیز وصیت شده اطلاق می‏شود. به قولی وصیت را از آن وصیت گویند که موصی کارش را به کارهای وصی متصل می‏کند و به قولی کارهای قبل از مرگ را به کارهای بعداز مرگ متصل می‏کند ولی این راجع به وصیت میت است و گرنه طبرسی فرموده: وصی، ایصاء، امر وعهد همه به یک معنی اند.. توصیه کردن آن دین و کلمه توحید را «ابراهیم و یعقوب» به فرزندانش.. مرا تا زنده‏ام به نماز و زکوه امر کرد.. مراد از وصیت همان وصیت معمولی است وظهور آیه در وجوب وصیت است ولی با ادله قطعی ثابت شد که وصیت در اینگونه موارد مستحب است نه واجب.. توصیه به معنی سفارش و وصیت است. مُواصاة: وصیت کردن به همدیگر. مگر آنانکه ایمان آورده و اعمال نیکو انجام داده و یکدیگر را امر به حق و امر به صبر می‏کنند.

💡 در آخرهاى عمر خويش چهار نفر از علماى بزرگ را وصى خود قرار مى دهد. تا موظفباشند كه تمامى موجودى وجوهات شرعيه سهم امام عليه السلام سهم سادات و كفارات ومظالم را كه هر كدام جداگانه در دفترى ضبط شده بود به مرجع تقليد بعدىتحويل دهند.

💡 اشك از ديدگان پدرم امير المؤ منين (عليه السلام ) فرو ريخت و ما نيز از گريه اوشروع به گريه كرديم. مؤ ذن اذان خود را تمام كرد. امير المؤ منين (عليه السلام )فرمود: مى دانيد مؤ ذن چه مى گويد. گفتيم: خدا و پيامبر و وصى پيامبرش مى دانند.فرمود: اگر بدانيد چه مى گويد لضحكتم قليلا و لبكيتم كثيرا كم خواهيدخنديد و زياد گريه خواهيد كرد.