موصوفه

لغت نامه دهخدا

( موصوفة ) موصوفة. [ م َ ف َ ] ( ع ص ) تأنیث موصوف. ( یادداشت مؤلف ). رجوع به موصوف شود.

فرهنگ فارسی

( اسم ) مونث موصوف.

جمله سازی با موصوفه

💡 در اينجا مراد ما از اسم معناى دومى است كه در گذشته بدان اشاره داشتيم (يعنى خود ذاتىكه به صفتى معين موصوف است نه لفظى كه بر ذات موصوفه دلالت كند). و به همينمعنا اشاره دارد آنچه در دعاهاى اهل بيت عليهم السلام وارد است ازقبيل عبارات زير و نظاير آن:

💡 بعضى ديگر احتمال داده اند كه كلمه (ما) نكره موصوفه باشد، و عطف باشد بر(ثمره ) و معنا چنين باشد: تا از ميوه آن و از چيزى كه دست خودشان درستش كردهبخورند. ليكن اين وجه هم به عين آن دليلى كه در وجه قبلش گفتيم، درست نيست.