لغت نامه دهخدا
ممضا. [ م ُ ] ( ع ص ) امضاشده و تصدیق شده و رقم شده. ( ناظم الاطباء ). ممضی. رجوع به ممضی شود.
- ممضا داشتن؛مورد موافقت و مصدق و قابل قبول تلقی کردن و پذیرفتن.
ممضا
جمله سازی با ممضا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 اين ملك غير خدا است، و اما ملك خداى تعالى مطلق است، و مقيد و محدود نيست، همچنانكهاطلاق آيات راجعه به ملك خداى تعالى بر آن دلالت دارد، و نيز آيات داله بر انحصارحكم و تشريع براى خدا،و عموميت قضاى او بر هر چيز آن را تاءييد نموده، بلكه بر آندلالت مى كنند، چون اگر سعه ملك او و عموم سلطنت او نسبت به تمام اشياء نبود، معنانداشت حكمش در همه چيز نافذ و قضايش در هر واقعه ممضا باشد.
