ملاوذه

( ملاوذة ) ملاوذة. [ م ُ وَ ذَ ] ( ع مص ) در پس یکدیگر پنهان شدن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( المصادر زوزنی ) ( ترجمان القرآن ). همدیگر پناه گرفتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ). پناه گرفتن مر همدیگر را. لِواذ. ( ناظم الاطباء ). پناه گرفتن بعضی به بعضی دیگر. ( از اقرب الموارد ). || به هم کشتی گرفتن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). || فریب دادن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || مخالفت کردن کسی را. ( از ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

💡 كلمه (تسلل ) در آيه مورد بحث به معناى اين است كه كسى خود را از زير بار وتكليفى به طور آرام بيرون بكشد، كه ديگران نفهمند، و اين كلمه از(سل سيف ) يعنى بيرون كردن شمشير از غلاف گرفته شده. و كلمه (لواذا)، بهمعناى ملاوذه است، و (ملاوذة ) آن است كه انسانى به غير خود پناهنده شده و خود را پشتسر او پنهان كند. و معناى آيه اين است كه خداىعزوجل از ميان شما آن كسانى را كه از ما بين مردم با حيله و تزوير بيرون مى شوند، درحالى كه به غير خود پناهنده مى شوند و به اين وسيله خود را پنهان مى كنند و هيچاعتنايى به دعوت رسول ندارند، مى شناسد.