معمد

معمد. [ م ُ ع َم ْ م َ ] ( ع ص ) آنکه از عشق بیخود و شکسته دل باشد. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || خباء معمد؛ خیمه به ستون راست کرده. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). || وشی معمد؛ نوعی از نگار. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). نوعی نقش و نگار که به شکل ستون باشد. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ) ( از اقرب الموارد ). و رجوع به وشی شود. || آنکه در آب معمودیه غسل داده شده باشد. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). تعمید داده شده. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به تعمید شود.
معمد. [ م ُ ع َم ْ م ِ ] ( ع ص ) آنکه در آب معمودیه غسل می دهد. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). تعمیددهنده: زکریاابن یحیی المعمد. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). و رجوع به تعمید شود.
معمد. [ م ُ م َ ] ( ع ص ) درازقامت. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).

دراز قامت

💡 یوسف فلاوی، مورخ یهودی دورهٔ رومیان، یهودیان معاصرش را به چهار گروه فریسی، صدوقی، فلسفهٔ چهارم و اسنی تقسیم کرده است. این گروه‌ها محتملا در دورهٔ یونانی ظهور کرده‌اند. اسنی‌ها معمولاً همان یهودیان ساکن منطقهٔ قمران در نظر گرفته می‌شوند که آثارشان—موسوم به طومارهای دریای مرده—در سال ۱۹۴۷ میلادی کشف شد. ظاهراً اینان مخالفان حشمونیان بوده‌اند و دلیل اصلی اختلافشان، صادوقی نبودن حشمونیان بوده است. رهبر اسنی‌ها مدعی بود خدا تفسیر صحیح تورات را به او نمایانده است و به همین دلیل، پیروانش به کرانه‌های دریای مرده پناه بردند تا بدان شیوه زندگی کنند و منتظر کمک الهی بمانند. آنان منتظر نبردی آخرالزمانی بودند تا با کمک فرشتگان اورشلیم را پس بگیرند. یحیی معمدان احتمالاً از پیروان همین فرقه بوده است.