متعلق اوامر

[ویکی فقه] متعلق اوامر، افعال مورد تعلق اوامر شرعی و مطلوب شارع می باشد. ودر اصول فقه کاربرد دارد.
متعلق اوامر، به معنای افعالی است که امر، به آن ها تعلق گرفته و انجام آن ها در خارج، از مکلف خواسته شده است، مانند: نماز خواندن در «اقیموا الصلوة» و روزه گرفتن در «کتب علیکم الصیام».
مصادیق متعلق از نظر علما
در میان اصولی ها، بحث است که آیا اوامر، به طبایع متعلق است یا به افراد؛ به بیان دیگر، وقتی مولا می گوید:«اقیموا الصلوة»، امر او، به طبیعت «صلات» متعلق می شود یا به افراد.در این باره دیدگاه هایی وجود دارد:۱. برخی از اصولیون، مانند مرحوم « آخوند خراسانی » در کفایه، معتقدند امر مولا، به ایجاد طبیعت تعلق می گیرد؛ برای مثال، مولا به عبد خود امر می کند که آن مأموربه (طبیعت) را در خارج محقق نماید؛۲. امر و طلب، به نفس طبیعت تعلق می گیرد، بدون این که وجود، واسطه باشد؛۳. طلب، به نفس طبیعت متعلق است، اما غرض مولا از تعلق طلب به طبیعت، وجود طبیعت است؛۴. طلب، به ایجاد طبیعت همراه با خصوصیات فردی تعلق می گیرد؛۵. امر و طلب، به طور مستقیم» به «وجود» طبیعت تعلق می گیرد.
عنوان مرتبط
...

💡 (رسول من الله...) آن بنده خدا كه كتاب قيم يا آموزه ها و احكام ارزش آور ارزش آفرينبر او نازل شده است فرستاده اى از جانب خداست. با تصميم گيرى خودش كمر بهدعوت و آموزش دادن به مردم نبسته است، به دستور خدا انجام ماءموريت و رسالت مى كند.آموزه ها و احكام به او تعلق ندارد، متعلق به خداست. صحيفه هايى را براى مردم مىخواند كه منزه از باطل و از كژراهه هاى زندگى است. در آن صحيفه ها آموزه ها و اوامر ونواهى و معارف حقه اى مكتوب يا قابل كتابت هست كه بسيار ارزنده و ارزش آفرين است.