حزب در افریقای مسلمان غیرعرب

[ویکی فقه] حزب در آفریقای مسلمان غیرعرب. در این نوشتا حزب در افریقای مسلمان غیرعرب مورد بررسی قرار می گیرد.
اوضاع سیاسی و احزاب در افریقا متأثر از توسعه نیافتگی افریقا و سلطه استعمار در این سرزمین است. این توسعه نیافتگی باعث شده است که در افریقا، باوجود روحیه ضداستعماری، گروههای سیاسی نتوانند به طور سازمان یافته به طرح خواستهای خود بپردازند فعالیت احزاب در افریقا بیش تر در قالب گروههای قبیله ای، خویشاوندی، انجمنهای صوفی گری وآموزشی و گروههای اصلاح طلب و نوگرا سازماندهی شد. در افریقای پس از استقلال، جنبشهای ملی گرایانه، که بیش تر مشروعیت خود را در نتیجه مبارزه با استعمار به دست آورده بودند، قدرت را در دست گرفتند. اما بلافاصله دولتهای تک حزبی و حکومتهای نظامی بر کشورهای افریقایی مسلط شدند. بیشتر رهبران در افریقا معتقد بودند که باید برای تحقق وحدت ملی، فعالیتهای چندحزبی در کشور محدود شود زیرا دموکراسی چندحزبی در افریقا هیچ پیشینه ای ندارد و حکومتهای مستقل، جوامع چند پاره نژادی را به ارث برده اند و حتی تعدادی از آن ها جدایی خواه اند. از سوی دیگر، پیروی از نهادهایی که موجد نابرابری و مبارزه طبقاتی در جامعه می شوند و اِعمال روشِ آنها در افریقا، که عمدتآ فاقد این شکافهای اجتماعی است، امری بیهوده است. از نظر آنان نهادهای سیاسی افریقا باید تبلور سنّتهای افریقا باشند؛ ازاین رو، بیشتر دولتهای افریقایی با این توجیهات، فرایند تمرکزگرایی قدرت را در پیش گرفتند.
اصلاحات سیاسی در آفریقا
تا اواخر دهه ۱۳۷۰ش/ ۱۹۹۰، نظامهای تک حزبی و حکومتهای نظامی همچنان الگوی مسلط در افریقا بودند. از دهه ۱۳۷۰ش/ ۱۹۹۰ دولتمردان در سراسر قاره افریقا اصلاحات سیاسی کردند. ابتدا تظاهرات پراکنده ای در نواحی گوناگون رخ داد که هدف اولیه آن، ساماندهی اوضاع اقتصادی بود، اما در مراحل بعد، اصلاحات فراگیر سیاسی در نظر گرفته شد. سرانجام، نخبگان حاکم به فشارهای سیاسی تن دادند، به گونه ای که تا ۱۳۷۸ش/ ۱۹۹۹ تعداد کشورهای دارای نظام چندحزبی، از نُه کشور به ۴۵ کشور افزایش یافت و در دهه ۱۳۷۰ش/ ۱۹۹۰، بیش از ۱۴۰ انتخابات چندحزبی برگزار شد.
تشکیل کشور مالی
پس از فروپاشی فدراسیون مالی، کشور مالی کنونی شکل گرفت و در ۱۳۳۹ش/ ۱۹۶۰ به استقلال رسید و مودیبو کیتا به ریاست جمهوری برگزیده شد. همایش فوق العاده اتحاد سودان ـ مجمع دموکراتیک افریقا، با مرام سوسیالیستی، به رهبری وی برگزار شد و پیروی از الگوی توسعه سوسیالیستی تا ۱۳۴۷ش/ ۱۹۶۸ ادامه یافت. از ۱۳۴۷ تا ۱۳۷۰ش/ ۱۹۶۸ـ۱۹۹۱ موسی ترائوره رئیس جمهوری بود. او حزب اتحاد دموکراتیک خلق مالی را تأسیس نمود تا به خواستهای مردم از طریق این حزب پاسخ گوید و از فشار افکار عمومی بر دولت بکاهد. در ۱۳۶۰ش/۱۹۸۱ نیز اتحادیه انجمن اسلامی برای اتحاد و پیشرفت مالی تأسیس شد که بخشی از هدف آن مبارزه با گسترش جریانهای اسلامی تندرو در آن کشور بود.
تأسیس تشکلها در مالی
...

💡 به گفتۀ جاسم شدیدزاده نمایندۀ مردم اهواز در مجلس شورای اسلامی، این حزب بعد از دعوت هیئت مؤسس حزب وفاق اسلامی (لجنه لوفاق اسلامی) از اعضای این حزب در تاریخ ۱۹ دی ۱۳۸۱ تشكیل گردید. ۷ نفر به‌عنوان اعضای شورای مركزی موقت انتخاب شدند كه این تعداد طبق اساسنامه این حزب دبیر كل را انتخاب نمودند.

💡 به این ترتیب برای نخستین بار خواست اخراج جمهوری اسلامی از سازمان جهانی کار در ابعاد گسترده‌ای در رسانه‌های جهان انعکاس یافت. وال استریت ژورنال عکس اعتراض فعالین حزب در آی ال او را به عنوان یکی از عکس‌های مهم روز انتخاب کرد.

💡 در اصل به عنوان حزب عدالت در سال ۱۹۱۷ تأسیس شده، حزب کمونیست ایران بود ایران حزب کمونیست سابق تأسیس حزب سوسیال دموکرات اعضای 'ثانیه که حمایت باکو مبتنی بر بلشویکها، حزب در شرکت بین‌المللی سوم در سال ۱۲۹۶ و در سال ۱۲۹۸ به حزب کمونیست ایران تغییر نام داد.

💡 حزب دموکرات کردستان ایران در سال ۱۹۲۴ تأسیس گردید و از کنگره ۳ به بعد شعار اصلی آن: دموکراسی برای ایران و خودمختاری برای کردستان بود. سالها بعد از تأسیس این حزب در دهه ۸۰ میلادی، سوسیالیسم دمکراتیک را در برانامه سیاسی خود گنجانید.