اصطلاح تابعیت

[ویکی فقه] تابعیت، اصطلاحی در حقوق بین الملل خصوصی، به معنای عضویت فرد در جمعیت تشکیل دهنده دولت می باشد.
تابعیت در لغت به معنای پیرو و فرمانبردار بودن است و تابع (جمع: تَبَعه، اَتباع) کسی است که عضو جمعیت اصلی یک دولت باشد و به کسی که عضو این جمعیت نباشد، اگرچه مقیم سرزمین آن دولت باشد، بیگانه یا غیرخودی می گویند.
خصوصیت تابعیت
تابعیت نشان دهنده رابطه سیاسی، حقوقی و معنوی هر شخص حقیقی یا حقوقی با دولتی معیّن است و منشأ حقوق و تکالیف شخص قلمداد می شود.
مقصود از دولت
مقصود از دولت، شخصیت حقوقی مستقلی است که از چهار عنصر جمعیت و سرزمین و حکومت و حاکمیت مستقل تشکیل شده است و از لحاظ بین المللی دولت های دیگر آن را به رسمیت شناخته اند.
سیاسی و حقوقی بودن تابعیت
...

💡 شهروندان عرب اسرائیل (به عربی: المواطنون العرب في إسرائيل) (به عبری: ערבים אזרחי ישראל) یا عرب اسرائیلی، یا فلسطینی شهروند اسرائیل (به عربی: العرب الإسرائيليين) اصطلاحی است که در مورد فلسطینیان ساکن خاک اصلی اسرائیل (یعنی غیر از کرانه باختری رود اردن و نوار غزه و بلندی‌های جولان) به کار می‌رود. به این دسته از فلسطینیان، عرب‌های ۴۸ یا فلسطینیهای ۴۸ نیز گفته می‌شود که اشاره به جنگ ۱۹۴۸ میان اعراب و اسرائیل دارد. اعراب اسرائیل ۱۹٫۷ درصد جمعیت اسرائیل را تشکیل می‌دهند. شهروندان عرب اسرائیل (عرب اسرائیلی‌ها یا عرب‌های اسرائیل) بزرگ‌ترین اقلیت قومی کشور هستند.. رسانه‌های بین‌المللی معمولاً از اصطلاحات "عرب-اسرائیلی" یا "اسرائیلی-عرب" برای تمایز بین شهروندان عرب اسرائیل و عرب‌های فلسطینی که در اراضی اشغالی اسرائیل زندگی می‌کنند، استفاده می‌کنند. آنها از کسانی هستند که به دوره قیمومت بریتانیا بر فلسطین و از طریق فرمان تابعیت فلسطینی ۱۹۲۵ تعلق داشتند. این افراد که به زبان‌های عربی و عبری صحبت می‌کنند، در شناسایی خود به مجموعه‌ای از هویت‌های مدنی (اسرائیلی یا "در اسرائیل")، ملی (عرب، فلسطینی، اسرائیلی) و مذهبی (مسلمان، مسیحی، دروزی) متنوع اشاره می‌کنند.