ذبذب

ذبذب. [ ذَ ذَ ] ( ع اِ ) شرم مرد. ذبذبة. نره. عورت مرد. فرج و ذکر. ( دهار ). || دفع. نگاهداشت.
ذبذب. [ ذَ ذَ ] ( اِخ ) چاهی است به موضعی مسمی به مطلوب از دیار ابی بکربن کلاب.

[ویکی الکتاب] معنی کُبْکِبُواْ: چندین بار پشت سر هم با رو به زمین افکنده شدند (این تکرار حروف اصلی نشانه تکرار عملی است که فعل به آن دلالت دارد مثل کلمات دب و دبدب، ذب و ذبذب، زل و زلزل، دک و دکدک )
تکرار در قرآن: ۱(بار)
تذبذب بمعنی حرکت است در مجمع فرموده: «ذبذبة فتذبذب» یعنی او را حرکت دادم و حرکت کرد، و آن مانند حرکت دادن شی‏ء آویزان است خدا فرموده: آیه در وصف منافقین است که نه از مؤمنان بودند و نه از کفّار بلکه هم به این و هم به آن سو می‏رفتند یعنی میان کفر و ایمان مردّداند نه حقیقةً به سوی مؤمنان و از آنهااند و نه واقعاً بسوی کفّار و در ردیف آنها هستند. بنظر م آید مراد تذبذب ظاهری و هر دو کنار آمدن است نه تذبذب قلبی و شاید مراد تحیّر قلبی آنهاست که نه واقعاً ایمان می‏آورند و نه از روی جهل کافر حقیقی‏اند. این کلمه فقط یکبار در کلام اللّه مجید آمده است.

💡 بايد توجه داشت كه كلمه مذبذب اسم مفعول از ماده ذبذب است و دراصل به معنى صداى مخصوصى كه به هنگام حركت دادن يك شيى آويزان بر اثربرخورد با امواج هوا بگوش مى رسد و سپس به اشياء متحرك و اشخاص سرگردان ومتحير و فاقد برنامه مذبذب گفته شده است و اين يكى از لطيف ترين تعبيراتى است كهدر قرآن درباره منافقين وارد شده است و يك اشاره ضمنى به اين مطلب دارد كه چنان نيستكه نتوان منافقان را شناخت بلكه اين تذبذب آنها آميخته با آهنگ مخصوصى است كه باتوجه به آن شناخته مى شوند، و نيز اين حقيقت را مى توان از اين تعبير استفاده كرد كهاينها همانند يك جسم معلق و آويزان ذاتا فاقد جهت حركتند، بلكه اين بادها است كه آنها رابه هر سو حركت مى دهد و به هر سمت بوزد با خود مى برد!