اماتیا

اماتیا. [ اِ ت ِ ] ( اِخ ) ایماتیا. اماتی. نام سرزمینی بود از مقدونیه ٔقدیمی، عبارت از قسمت شمال غربی قطعه مزبور، و مرکزش اوسه نام داشت و در محل مقدونیه حالیه واقع شده بود. گاهی این اسم به تمام قطعه مقدونیه نیز اطلاق میشود. این کلمه در زبان آرناودی ( آلبانی ) معنی «خطه ٔبزرگ » میدهد و اینان از نظر جنسیت نژادی با اهالی ایلیریا خویشاوندی داشتند، و از این رو معلوم میشود که اهالی مقدونیه قدیم وسعت آفاق و طول و عرض صحاری و عرصات میهن خویش را منظور نظر قرار داده به این نامش خوانده اند و ناحیه ماط واقع در آلبانی نیز از حیث اشتقاق با این کلمه مناسبتی دارد. ( از قاموس الاعلام ترکی ج 2 ). مرکز اماتی حالیه، برویا و سکنه آن 96400 تن است. ( لاروس بزرگ ).

یا ایماتیا و یا اماتی است نام سرزمینی بود از مقدونیه قدیمی.

💡 لونکستیس یا لونکستیا (به یونانی: Λυγκηστίς, Λυγκηστία؛ به معنی سرزمین وشق) منطقه‌ای از مقدونیهٔ علیا در مرزهای جنوبی ایلیریا بود. لونکستیس را شاهان، اربابان و رؤسای مستقل و نیمه‌مستقل قبائل فرمانروایی می‌کردند تا اینکه فرمانروایان متأخر دودمان آرگیدی مقدونیهٔ باستان (آمونتاس چهارم و فیلیپ دوم) با برقراری اتحاد میان دودمانی و رواج دادن رسم بزرگ کردن پسران رؤسای قبائل لونکستیس در دربار فیلیپ، استقلال آنان را از بین بردند. منطقهٔ دئوریوپوس در شمال لونکستیس، پایونیا در شمال شرقی آن، پلاگونیا در شرق آن، اماتیا و آلموپیا در جنوب شرقی آن، اورستیا و ائوردیا و رود هالیاکمون در جنوب آن قرار داشتند. شاهان متمول و سرکش لونکستیس نسب خود را به شاهان باکخیاد که در سدهٔ هفتم پیش از میلاد از کورنت اخراج شده بودند می‌رساندند. آرابایوس، شاه لونکستیس، در جنگ پلوپونزی علیه پردیکاس دوم مقدونیه به جنگ پرداخت.