عیش کردن

عیش کردن. [ ع َ / ع ِ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) خوش گذراندن. عشرت کردن:
به یاد مهربانان عیش میکرد
گهی میداد باده گاه میخورد.نظامی.دیدی که چه عیش کرد چون مرد
آن عاقبت آن فلان نیرزد.سعدی.

خوش گذراندن عشرت کردن

💡 به خوبان آشکارا عیش کردن، می‌کند داغم به سرمه رشک من بیش از عبیر پیرهن باشد

💡 عیش باقی شد مرا آن جا که من از برای عیش کردن می روم

💡 چه عشق اندر دل و چه تیزآتش در آتش عیش کردن کی بود خوش