بیعگاه

بیعگاه. [ ب َ / ب ِ ] ( اِ مرکب ) ( از: بیع +گاه ) بیعگه. جای بیع و شرا. ( آنندراج ):
در بیعگاه دهر به بادی بداد عمر
در قمره زمانه به خاکی بباخت بخت.خاقانی.

بیعگه. جای بیع و شرا

💡 در بیعگاه عشق به نرخ هزار جان ما می خریم ناز خریدار خویش را

💡 در بیعگاه خنجر ناز نگاه او جان، قدسیان به نرخ گیا می فروختند