دوغی

دوغی. [ ی ی / ی ] ( ص نسبی ) منسوب به دوغ که به معنی شیر چربی گرفته است. ( از لباب الانساب ). || منسوب به دوغ که از ماست و کره جدا شده و به آب آمیخته است. || منسوب به دوغ که ماست آمیخته به آب بسیار است. || کسی که در خیابانها و کوچه ها و جاهای دیگر فروختن دوغ پیشه دارد.
دوغی. [ ی ی / ی ] ( اِخ ) احمدبن احمدبن یوسف دوغی، مکنی به ابوصادق. راوی است و از ابوبکر اسماعیلی و دعلج بن احمد و جز آن دو روایت دارد و به سال 417 هَ. ق. درگذشته است. ( از لباب الانساب ).

منسوب به دوغ که به معنی شیر چربی گرفته است.

💡 رو مگس می‌گیر تا توانی هلا سوی دوغی زن مگسها را صلا

💡 دوغی نام یک رنگ است. این نام بیشتر در صنعت قالیبافی یزد برای گونه‌ای آبی کمرنگ بکار می‌رود.

💡 رو مگس می گیر تا هستی هلا سوی دوغی زن مگسها را صلا

💡 هم‌چنان دوغی ترش در معدنی خود نگردی زو مخلص روغنی

💡 فرعون همچو دوغی در آب غرقه گشته بر فرق آب موسی بنشسته همچو روغن