برون دمیدن

برون دمیدن. [ ب ِ / ب ُ دَ دَ ] ( مص مرکب ) بیرون دمیدن. خارج شدن. رُستن:
از ابر نوبهار چو باران فروچکید
چندین هزار لاله ز خارا برون دمید.منوچهری.

بیرون دمیدن خارج شدن.

💡 ز خویش رفته‌ای اندیشهٔ‌ کناری هست بغل‌گشاده ز دریا برون دمیدن موج

💡 دمید خط چو سعیدا به گرد عارض یار ز جسم کرد خیال برون دمیدن روح