ابوتراب بن محمدعلی اصفهانی

[ویکی فقه] ابوتراب بن محمدعلی اصفهانی، از شعرای قرن دوازدهم هجری در اصفهان بوده است.
میرزا ابوتراب اصفهانی فرزند میرزا محمّدعلی (یا میرزا محمّدطاهر) (میرزا محمّدعلی و میرزا محمّدطاهر برادر می باشند)، از شعرای قرن دوازدهم هجری در اصفهان بوده است. در اوائل «غبار» تخلّص می نمود، بعدا تخلّص خویش را تراب قرار داد. در زمان صفویّه به هند مسافرت نمود، و در سال ۱۱۳۴ در آن جا کشته شد. پدرانش در دفترخانه سلاطین صفویّه، منشی بوده اند. از اشعار او است: "طفل بدخوی سرشک من نمی گیرد قرار•••خواب و آسایش مگر در دامن محشر کند."
حسینی، میر غلام علی، خزانه عامره، ص۱۷۲.
۱. ↑ حسینی، میر غلام علی، خزانه عامره، ص۱۷۲.۲. ↑ آقابزرگ تهرانی، محمدمحسن، الذّریعه الی تصانیف الشیعه، ج۹، ص۱۶۹.
مهدوی، سید مصلح الدین، اعلام اصفهان، ج۱، ص۲۴۲.
...

💡 از خوشنویسان پیرو شیوه شفیعا باید از محمد ابراهیم قمی نام برد که در خط نسخ استاد میرزا احمد نیریزی و از خوشنویسان زبردست عصر شاه سلطان حسین صفوی است و شکسته را ممتاز می‌نوشته و قطعاً تا سال ۱۱۱۷ ق می‌زیسته‌است. همچنین محمدحسن قمی، محمدعلی اصفهانی متخلص به وفا، محمدافضل گنابادی و زین‌العابدین بن محمدرحیم متخلص به نشأة از معاصرین و پیروان سبک شفیعا بوده‌اند. حسن کرمانی متخلص به غیور، شکسته‌نویس اواخر سده یازدهم و اوایل سده دوازدهم، که مدتی‌‍ به وزارت گرجستان ‍‌مامور بود، نیز از جمله شاگردان ‍‌شفیعا بوده‌است.‍‌

💡 آقا میرزا محمدعلی اصفهانی (۱۲۵۵ - ۱۳۱۳ه‍.ق) فرزند محمد از خوشنویسان و نسخ‌نویسان برجسته اصفهانی در سده گذشته است.