پیروز خسرو

پیروزخسرو. [ خ ُ رَ ] ( اِخ ) نام خبه کننده اردشیر پسر شیروی پسر پرویز ساسانی بروایتی ( مجمل التواریخ والقصص ص 82 ). در شاهنامه نیز روایت بهمین گونه آمده اما در طبری دیگرست و در نسخ مختلفه شاهنامه فیروز خسرو نیز مذکور افتاده:
چو نیمی ز تیره شب اندر کشید
سپهبد ( اردشیر ) می یک منی برکشید
شده مست یاران شاه اردشیر
نماند ایچ رامشگر و یادگیر
بداندیش ( پیروز خسرو ) یاران او را براند
بجز شاه و پیروز خسرو نماند
جفاپیشه از پیش خانه بجست
لب شاه بگرفت ناگه بدست
همی داشت تا شد تباه اردشیر
همه کاخ شد پر ز شمشیر و تیر
همه یار پیروز خسرو بدند
اگر نو جهانجوی اگر گو بدند.
برای اطلاع بر اختلاف روایات رجوع به تاریخ طبری شود.

💡 به پیروز خسرو سپردم سپاه که از داد شادست و شادان ز شاه

💡 در سرای پادشاهی بر سریر خسروی جاودان بادت به پیروزی و بهروزی بقا

💡 بد اندیش یاران او را براند جز از شاه و پیروز خسرو نماند

💡 شکست افتاد بر خصم جهان‌سوز به فرخ، فالِ خسرو گشت پیروز

💡 نهاد خسرو پیروز روز ملک افروز ز تیغهاشان بر حلق حلقۀ چنبر

💡 همیشه باد خداوند خسروان پیروز چنانکه هست ستوده بمنظر و مخبر