نباتی قراچه داغی

[ویکی اهل البیت] این صفحه مدخلی از اثر آفرینان است
نباتی قراچه داغی تبریزی، ابوالقاسم
عارف و شاعر متخلص به نباتی. وی خان چوپانی یا مجنون شاه نیز تخلص می کرد. اهل اشتبین یا اشبین، دیهی از ناحیه ی قراچه داغ تبریز بود. در آنجا نشو و نما یافت و بعد از مدتی به اهر مسافرت کرد. وی درویش مسلک و صوفی مشرب بود و تتبع اشعار خواجه حافظ شیرازیمی کرد. شعرهای ترکی مطابق نغمات کردی، کرمی، قراکهری و گرایلی بسیار گفته است.
در اواخر عمر به اشتبین بازگشت و در آنجا درگذشت و در بقعه ی شیخ شهاب الدین که مدتی در آنجا به ریاضت پرداخته بود، دفن شد. نام پدر وی به صورت های مجرم و محرم نیز آمده است. از آثار وی: بحر طویل، در مدح رسول اکرم صلی الله علیه و آله، «بوستان خیال»؛ «عین العشق»؛ دیوان شعر.

💡 نامبرده در سال ۱۲۹۲ شمسی برابر با روز جمعه نهم ۱۳۳۴هجری در سن ۶۲ سالگی در تبریز وفات یافت. میرزا عبد الرحیم الأنّصاری الجابری قراچه داغی الکلطیّبری هجرندیسی (۱۲۷۲–۱۳۳۴ هـ) ابن نصّر [نصّرة]الله الگل پری التبریزی النجفی عالم جلیل، فقیه أصولی أدیب.

💡 قهرمان اصلی داستان بیمار است، بیماری او به تدریج اعضای بدن را از کارمی اندازد و باعث مرگ سلولی بافت‌ها و ماهیچه‌های بدن می‌گردد، موری مرگ را پذیرفته؛ او خواهد مرد اما در واپسین روزهای زندگی می‌خواهد به کمال برسد.این کتاب اولین بار در سال ۱۳۷۸ توسط محمود دانایی ترجمه شد. بعدها مترجمین دیگری مثل مهدی قراچه داغی، ماندانا قهرمانلو، رضا زارع، راضیه عبدلی و علی امیدیان به ترجمه مجدد این اثر پرداختند.