بی سر و دلی

بی سر و دلی. [ س َ رُ دِ ] ( حامص مرکب ) حالت و کیفیت بی سر و دل. بی هوشی. بی حواسی. ( ناظم الاطباء )

حالت و کیفیت بی سر و دل ٠ بی هوشی ٠

💡 شکست آن بی سر و بن را بصد جای چو شاخ گل هزاران خار در پای

💡 به یک زخم بی سر نما پیکرش بیاسای خود درازشور و شرش

💡 ترک سر کن که درین دایره بی سر و پا تا کسی سر ندهد گوی ز میدان نبرد

💡 خار گاهم سر و گه پای بخسب همنشین تو عجب بی سر و پاست!

💡 عاشقی را،که دل از عشق پریشان باشد بس عجب نبوداگر بی سر و سامان باشد

💡 نیست قدری در آن سفر سر را بی سر و پای جو چنان در را