دزده

دزده. [ دُ دَ / دِ] ( اِ ) در تداول عامه الحاق «ه » به آخر کلمه گاه معنی تحقیر می دهد و گاه همچون الف و لازم عهد ذهنی، کلمه را معرفه می کند و گویند آقادزده ! به صورت تحقیر.
- امثال:
دزده گفت صبح صدایش بلند میشود. ( فرهنگ عوام ).
|| ( ص نسبی، ق مرکب ) به نهانی. چنانکه حس نشود. بطور مخفی. دزدکی. کلمه ای است عامیانه و صحیح آن دزدکی است که به معنی محرمانه و بی اطلاع آمده است. ( از فرهنگ عوام ).
- تب دزده ( به اضافه )؛ تب خفیف که جز با تب سنج محسوس نباشد. مقابل تب آشکارا. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). و رجوع به تب شود.
- نفس دزده کشیدن زمین؛ مقابل نفس آشکارا، نزدیک شدن به سرما یا گرمای فصلی نو بی آنکه خوب آشکارا باشد. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). و رجوع به نفس شود.
- نوبه ٔدزده؛ مقابل نوبه آشکار. ( یادداشت مرحوم دهخدا ). نوبه خفیف. لرزش خفیف. رجوع به نوبه شود.
|| دزدیده. دزدیده شده.
- دزده کسی؛ پنهان و دور از نظر کسی.
- امثال:
دزده خدا زنده بودن؛ از نعمتهای زندگی بی نصیب بودن.

💡 همچنین در سال ۱۳۴۵ خسرو پرویزی (کارگردان معروف) فیلمی به نام آقا دزده را به سه خواننده روز و محبوب (یعنی ویگن و عارف و منوچهر سخایی) پیشنهاد می‌دهد که هر سه موافقت می‌کنند. مقدمات کار فراهم می‌شود، همه چیز مرتب است اما بنا به دلائلی امکان ادامه پروژه میسر نمی‌شود.

💡 ملاکی فاش می کنه که طی سقوط عده زیادی از فرشته‌ها از جمله ایزیکیل کشته شده‌اند. ملاکی، کستیل رو با تئو تنها میذاره. تئو می خواد به گروه متاترون بپیونده پس کستیل بهش کلک میزنه تا آزادش کنه و بعد موهبتشو ازش می دزده و دوباره به فرشته تبدیل میشه و اندکی قدرتشو بدست میاره.