حالت کنایی

{ergative case, ergative} [زبان شناسی] حالت دستوری فاعلِ فعل های متعدی در زبان های کُنایی مطلق (ergative-absolutive ) متـ. کُنایی

حالت دستوری فاعلِ فعل‏های متعدی در زبان‌های کُنایی ـ مطلق (ergative-absolutive)

💡 در تمام این جملات der Hund (سگ) به این خاطر که نشانگر حالت کنایی یعنی der دارد فاعل جمله است.

💡 در زبان‌های کُنایی-مطلق (ergative-absolutive) به حالت دستوری که در تضاد با حالت کنایی استفاده می‌شود حالت مطلق گفته می‌شود.

💡 مهم‌ترین ویژگی آنها داشتن حالت کنایی و اسپلیت ارگاتیو است و مانند صرف فعل پهلوی ساسانی هنوز شناسه‌های صرفی پیش از فعل قرار می‌گیرند.