شوارق

شوارق. [ ش َ رِ ] ( ع ص، اِ ) ج ِ شارقة. ( ناظم الاطباء ). روشنیها و چیزهای روشن. ( غیاث اللغات ): و النور المتقوی بالشوارق العظیمة العاشق لسنخه ینجذب الی ینبوع الحیاة. ( حکمت اشراق ص 224 ). و رجوع به شارقة شود.

جمع شارقه روشنیها و چیز های روشن.

شَوارِق
(عنوان کامل: شوارق الالهام فی شرح تجریدالکلام) کتابی به عربی، در شرح کلامیِ تجریدالکلام نصیرالدین طوسی، تألیف ملاعبدالرزاق لاهیجی. مؤلف در این اثر با موشکافی بسیار به نقد آرای شارحان تجرید و شرح مواقف و شرح مقاصد پرداخته، و گاه در ارائۀ مباحث خود از شیوه های تعلیمی استادش ملاصدرا، در حکمت متعالیه بهره برده است. کامل ترین چاپ این کتاب، در دو مجلد به انضمام حواشی مدرس زنوزی چاپ سنگی شده است (۱۳۰۳ق).

💡 رفتم خدمت آقاى حاج شيخ صدرا بادكوبه اى كه براى ما درس شوارق بگويد.

💡 اين جملات از فرمايشات اميرالمؤ منين (عليه السلام ) جزء جمله هاى عميق و پرمعنى و شايدجزء اخبار متشابهات باشد. عرفاء درباره آنها خيلى بحث و تحقيق كرده اند، از آن جملهفيلسوف ارجمند ملا عبدالرزاق لا هيجى صاحب شوارق در تحقيق اين فرمايشات گويد:

💡 5. ملا اسماعيل كوشكى: او هميشه پس از فراغت از تدريس با تنى چند از شاگردان خوددر حوزه درس ملا على نورى حاضر مى شد. حاشيه اسفار ملاصدرا، حاشيه شوارق ملاعبدالرزاق لاهيجى، حاشيه مشاعر ملاصدرا و شرح عرشيه ملاصدرا از جمله تاليفات اينعالم فرزانه است.(1128)