دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] مقداد بن عبدالله بن محمد بن حسین محمد حلی سُیُوری (م 828 ق).
این کتاب در اصول عقاید شیعه است و به شرح کتاب باب حادی عشر، نوشته علامه حلی دانشمند و فقیه نامدار تشیع پرداخته است.
علما و متکلمان شروح فراوانی بر این کتاب مختصر نوشته اند. از میان آن شروح، شرح فاضل مقداد بیشتر از دیگر شروح، نظر علما را جلب کرده و سالیان متمادی است که جزء متون درسی حوزه های علمیه تشیع است.
و با این که کتاب مختصر است، اما مؤلف اصول پنج گانه مذهب را به صورت نو، اجمال و آمیخته با استدلال و برهان قوی تبیین فرموده و در آخر کتاب بحث مختصری در باب توبه و امر به معروف آورده است. اما کتاب شرح باب حادی عشر شامل مقدمات و نه فصل است که فصل اول در توحید، فصل دوم و سوم در صفات ثبوتیه و سلبیه، فصل چهارم تا هفتم در عدل، نبوت، امامت و معاد است و دو فصل دیگر به توبه و امر به معروف اختصاص دارد.
فاضل مقداد در وجه تسمیه کتاب به باب حادی عشر چنین آورده است: «این باب حادی عشر نامیده شد؛ برای این که مصنف (علامه حلی)، کتاب مصباح المجتهد شیخ طوسی را ـ که در عبادات و ادعیه است ـ خلاصه کرد و آن مختصر را به نام منهاج الصلاح فی المختصر المصباح در ده باب تنظیم کرد و بعد این باب را که در اصول عقاید شیعه است، بدان افزود که به باب حادی عشر (باب یازدهم) مشهور شد.
این کتاب به کوشش جامعه مدرسین حوزه علمیه قم چاپ شده است.
کتابشناسی تفصیلی مذاهب اسلامی/ نویسنده: محمدرضا ضمیری