رافضى

[ویکی اهل البیت] دشمنان شیعه نامی دیگر نیز بر آنها اطلاق می کنند و آن نام رافضی و روافض یا رافضه است. علت این نامگذاری را چنین بیان کرده اند که شیعیان چون امامت ابوبکر و عمر را رد کردند آنها را رافضی خواندند. یا این که چون یاران زید بن علی بن حسین علیه السلام هنگام خروج زید بر شام بن عبدالملک برخی از آنان ابوبکر و عمر را طعن و لعن می کردند و زید آنها را از این کار منع کرد و آنها از زید جدا شدند بقیه یاران زید نام رافضه را بر آنان نهادند و از آن پس شیعیان به این نام معروف شدند.

💡 بعضى گفتند: پنجاه هزار درهم، بعضى گفتند: او شيعه و رافضى است و اين مبلغ او رازيادت است و اشعارى را دال بر تشيع او براى سلطان خواندند

💡 آن جوان دست زن را گرفته گفت: اگر زيارت است همين قدر هم كافى است و خواستمراجعت كند، سيد على شقى گفت: اى رافضى ! گفته من بر تو شاق و گران آمد همچنانكه زن او رفت بگذرد. سر چوبى بر شكم او زد كه افتاده و جامه او پس رفته بدن اومكشوف و نمايان شد، آن مرد دست آن زن را گرفته بلند كرد و رو به روضه مقدسهكرد: اگر شما بپسنديد بر من نيز گوارا است ! و بهمنزل خود مراجعت نمود.

💡 ياراكبا بالحمصب من منىو اهتف بساكن خيفها و الناهضسحرا اذا فاض الحجيج الى منىفيضا كلمتطم الفرات الفائضقف ثم و اشهد اننى بمحمدو وصيه و بنيه لست بباغضان كان رفضاحب آل محمدفليشهد الثقلان انى رافضى(وله ايضا)

💡 علماى شافعى: عجب موضوعى را اين ملاى رافضى پيش كشيده، كى شافعى، در زمانپيغمبر بوده است ؟ تولد شافعى در روز وفات ابوحنيفه يعنىسال 150 هجرى اتفاق افتاده، بنابراين چگونه او مى تواند در زمان پيغمبر وجودداشته باشد؟

💡 هنگامى كه علماى سنى متوجه شدند سلطان مى خواهد مجتهد بزرگ شيعه را براىحل مشكل طلاق خود، دعوت كند به وى گفتند: سلطان بايد بداند كه اين مرد پيرو مذهبباطلى معروف به (مذهب رافضى ) است.