جهان دیدن

جهان دیدن. [ ج َ دی دَ ]( مص مرکب ) سیاحت. جهان گشتن. جهانگردی: 
بی دوست حرام است جهان دیدن مشتاق 
قندیل بکش تا بنشینم به ظلامی.سعدی.- امثال:
جهان دیدن به از جهان خوردن.

💡 بگفتا بهر یک زن گرچه حور است خرابیِ جهان دیدن، قصور است

💡 به شب مهی و به روز آفتاب چهره مپوش که جز به روی تو مشکل بود جهان دیدن

💡 گر همه دست تهی است آمد و رفت جهان دیدن رویش بس است بهر ایاب و ذهاب

💡 آرزوی من از جهان دیدن روی توست و بس رو بنما، که سوختم از آرزوی لقای تو

💡 از آنست خواب اجل چشم بند جمله جهان که نقش‌های جهان دیدنی نمی‌ارزد