گچ گران

لغت نامه دهخدا

گچ گران. [ گ َ گ َ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان بکش بخش فهلیان و ممسنی شهرستان کازرون، 15000هزارگزی جنوب خاوری فهلیان، کنار راه شوسه کازرون به فهلیان است. دامنه، گرمسیری، مالاریائی و سکنه آن 305 تن است. آب آن از چشمه. محصول آن غلات، برنج، نخود و شغل اهالی زراعت است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 7 ).

جمله سازی با گچ گران

💡 منت صندل مرا صائب ز سر بیزار کرد سایه بی منت درد گران لنگر کجاست؟

💡 طرح ایجاد خط کالب‌زنی (همسنجی) گرانی ایران (به عنوان مجری طرح)

💡 به شمشیر عشقم سبک‌تر بکش که گر زنده مانم، گرانی کنم

💡 به پایان هم رکاب او گران شد تو گفتی بیستون از جا روان شد

💡 آنکه در میکده بگرفت به کف رطل گران چرخ بر روی میش حکم حبابی دارد