گوهر دیده

گوهر دیده. [ گ َ / گُو هََ رِ دی دَ / دِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) بینایی. چشم. دیده:
گوهر دیده کجا فرسوده ای
پنج حس را در کجا پالوده ای.مولوی.|| کنایه از اشک دیده باشد.

بینایی. چشم.

💡 زر و گوهر ز رخ و دیده چو داریم تمام بر عقیق یمن و لعل بدخشان گردیم

💡 بغیر خامه گوهرفشان من صائب که دیده مرغ ز منقار گوهر اندازد؟

💡 منال شاهدی از مفلسی که از غم او زبحر دیده چه گوهر که در کنار تو نیست

💡 ز خوی نازک او اشک و آه من گره تا کی دلم آتش فشان و دیده گوهر بار بایستی

💡 هست نسیمی گدا آنکه ز فیض فضل حق دیده عشق پرتوش معدن گوهر آمده

💡 شاید ای فیض اگر در طلب گوهر وصل دیده دریا کنم از اشک و در او غوطه خورم