جان بجانان سپر

جان بجانان سپردن. [ ب ِ س ِ پ ُ دَ ] ( مص مرکب ) جان سپردن. مردن. جان را بجان آفرین تسلیم کردن.

💡 جان بجانان ده و از مرگ میندیش حسین خود ترا عاقبت کار همین خواهد بود

💡 جان بجانان گر دهد ابن یمین عیبش مکن کار عشاقست جان در عشق جانان باختن

💡 جان بجانان دادن آمد کیش شان سهم نافع شهد نافع پیش شان

💡 جان بجانان واصل آمد هست تن فرسنگ راه کوهیا برخیز از ره در میان حایل مباش

💡 جان بجانان واصل مطلق بدی گر نبودی در میان مانع رقیب

💡 جان بجانان زنده جاوید گشت تا ز قید خود بکلی شد فنا