لغت نامه دهخدا
چشم سیل روان. [ چ َ / چ ِ م ِ س َ / س ِ ل ِ رَ ] ( اِ مرکب ) دریا. ( ناظم الاطباء ).
چشم سیل روان. [ چ َ / چ ِ م ِ س َ / س ِ ل ِ رَ ] ( اِ مرکب ) دریا. ( ناظم الاطباء ).
💡 دو چشم سیل بارم آشنا بس دو مرد آشنا را دو گوا بس
💡 وآن کشته که بد ز خیل یارش میشست به چشم سیل بارش
💡 گر نه آب چشم سیلانگیز من مانع شود هر شبی شهری بسوزد آه آتشبار من
💡 از سر دردی زفان مجنون گشاد از دو چشم سیل بارش خون گشاد
💡 سرگشته ام چو چرخ ازین چشم سیل بار این آسیانگر که نهادم برآب چشم
💡 عفااللّه زین دو چشم سیل بارم که در روزی چنین هستند یارم