لغت نامه دهخدا
چاه لب گاه. [ ل َ ] ( اِخ ) ده کوچکی است از دهستان زیر کوه بخش قاین شهرستان بیرجند که در 182 هزارگزی جنوب خاوری قاین واقع شده. جلگه و گرمسیر است و9 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).
چاه لب گاه. [ ل َ ] ( اِخ ) ده کوچکی است از دهستان زیر کوه بخش قاین شهرستان بیرجند که در 182 هزارگزی جنوب خاوری قاین واقع شده. جلگه و گرمسیر است و9 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).
💡 نیست حرفش بیش از این کز پیش من کم کن گذر زیر لب گاهی که میگوید جوابم ز اعتراض
💡 که ای ز عارض و لب گاه میل بزم شراب در آب ساخته آتش عیان در آتش آب