لغت نامه دهخدا
پیر هشت خلد. [ رِ هََ خ ُ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از رضوان. خادم بهشت. رضوان. ( آنندراج ).
پیر هشت خلد. [ رِ هََ خ ُ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) کنایه از رضوان. خادم بهشت. رضوان. ( آنندراج ).
💡 مقصود هفت چرخی و سلطان هشت خلد این پنج نوبه کوفته در دار ملک لا
💡 تا هست چار عنصر ونه چرخ و هشت خلد تا هست تیر ومشتری و زهره وخورا
💡 چون دید آفتاب که آن ماه هشت خلد از روی خود زکات به هفت آسمان دهد
💡 چون جمال او به ما نزدیک شد هشت خلد از شرم آن تاریک شد
💡 به شعر من که اگر نقد نه فلک خوانیش ز هشت خلد برآید خروش صدقنا
💡 بر سر هفتم طبق در من یزید هشت خلد بیش میارزد دو عالم پر گهر یک گوهرم