وحدت متعلق امر و نهی

[ویکی فقه] وحدت متعلق امر و نهی در دو معنا به کار رفته است:۱. یکی بودن متعلق امر و نهی؛ ۲. از شرایط تحقق اجتماع امر و نهی. این بحث در اصول فقه کاربرد دارد.
یکی از شرایط اجتماع امر و نهی، وحدت متعلق امر و نهی است، که به معنای وجود عملِ واحدی است که در یک زمان، هم عنوان مأمور به، و هم عنوان منهی عنه بر آن منطبق است، مانند: نماز در مکان غصبی، که عمل واحدی است و هم عنوان نماز و هم عنوان غصب بر آن منطبق است.
عناوین مرتبط
۱. ↑ کفایة الاصول، آخوند خراسانی، محمد کاظم بن حسین، ص۱۵۴.
...

💡 تذكّر: عبادت خدا و نفى شرك، افزون بر مقام عقيده و نظر، در مقام عمل نيز جريان دارد؛ يعنى موحّدواقعى و خالص و ناب، هم در مرحله ذات، موحّد است و هم در مرحله خالقيت و هم در مرتبه ربوبيت و تدبير عملى، يكتاشناس؛ به گونه اى كه همه ءاعمال خود را به نيّت تقرّب به خدا و از اين جهت كه متعلق امر و اراده اوست و نيز، به كيفيتى كه او خواسته، انجام مى دهد و بى ترديد عملى كه از جهت نظام غايى، به قصد لقاى او انجام شود و از جهت نظام داخلى مطابق خواسته او تحقق يابد، هرگز به آفت شرك مبتلا نمى شود.