نهاری پز

نهاری پز. [ ن َ پ َ ] ( نف مرکب )آنکه طعام پزد برای فروختن. ( آنندراج ):
شیرین شکرفروش ما را بنگر
لیلی نهاری پز ما را دریاب.اشرف ( از آنندراج ).

(صفت ) آنکه طعام برای نهار پزد و فروشد: (( شیرین شکر فروش ما مرا بنگر لیلی نهای پز ما را دریاب. ) )

💡 کامروز بطعنه با رخت می گوید پیش از من و تو لیل و نهاری بودست

💡 در قدرت او بین تو که در لیل و نهاری از خار، گل تازه و از نی شکر آورد

💡 گفتمش: از هجر تو گشت نهارم چو لیل گفت: ازین پیش بود لیل و نهاری دگر

💡 هر دعوتی که در همه آفاق پخته اند هر کس که می خورد ز نهاری و شام ماست

💡 جز زلف و رخت دل نکشد لیل و نهارم فرخ تر ازینم نه نهاری و نه لیلی است

💡 برگرد بناگوش چو عاجش خط مشکین چون دای رخ کز شب بکشی گرد نهاری