نصره الدین

( نصرةالدین ) نصرةالدین. [ ن ُ رَ تُدْ دی ] ( اِخ ) ( اتابک... ) ابوبکربن محمدبن ایلدگز، از اتابکان آذربایجان است و پس از عم خویش قزل ارسلان بن ایلدگز به سال 587 هَ. ق. به پادشاهی رسید و بیست سال حکمرانی کرد وبه سال 607 درگذشت. ظهیر فاریابی و نظامی عروضی او را مدح گفته اند و به روایتی نظامی کتاب شرفنامه خودرا بدو تقدیم کرده است. ( از تاریخ گزیده ص 467 ) ( از تاریخ ادبیات در ایران، دکتر صفا، ج 2 ص 756 و 804 ).
نصرةالدین. [ ن ُ رَ تُدْ دی ] ( اِخ )( اتابک... ) ابن محمدبن ابی بکرانر، یا امیرنصرت صاحب زوزن، وی را سلطان تکش خوارزمشاه به حکومت کرمان و دفع ترکان سلغری فرستاد، و او دو سال امارت کرمان داشت. وی ممدوح نظامی است. رجوع به المضاف الی بدایعالازمان ص 10 و تاریخ سلاجقه ص 170 و سمطالعلی ص 20 و تاریخ کرمان وزیری ص 136 شود.
نصرةالدین. [ ن ُ رَ تُدْ دی ] ( اِخ ) احمدبن یوسف شاه از اتابکان لرستان است، وی از 699 تا 733 هَ. ق. سلطنت کرد. کتاب المعجم فی آثار ملوک العجم به نام این پادشاه به وسیله فضل اﷲالحسینی متوفی به سال 698 هَ. ق. تصنیف شده است. ( از تاریخ الخلفاء ص 158 ). و نیز رجوع به از سعدی تا جامی ص 95 شود.
نصرةالدین. [ ن ُ رَ تُدْ دی ] ( اِخ ) ارسلان آبه خاصه بگ، ملقب به نصرةالدین سومین امرای احمدیلی است که در قرن ششم حکمرانی مراغه را در دست داشتند. رجوع به تاریخ ادبیات در ایران، دکتر صفا ج 2 ص 44 شود.
نصرةالدین. [ ن ُ رَ تُدْ دی ] ( اِخ ) رستم بن علی بن شهریاربن قارن، ملقب به نصرةالدین و شاه غازی از ملوک آل باوند است، وی از سال 533 تا 558 هَ. ق.بر مازندران حکم راند. وی از ممدوحان رشید وطواط است. ( از تاریخ ادبیات در ایران، دکتر صفا ج 2 ص 631 ).
نصرةالدین. [ ن ُ رَ تُدْ دی ] ( اِخ ) رکن الدین ( خواجه... ) صاین فسائی ملقب به نصرةالدین عادل، وزیر سلطان ابوسعید بهادرخان است. وی پس از فوت خواجه تاج الدین علی شاه جیلان به سال 724 یا 725 هَ. ق. به وزارت رسید. رجوع به تاریخ عصر حافظ ج 1 ص 21 و فارسنامه ناصری و تاریخ گزیده ص 616 و نیز رجوع به رکن الدین صاین شود.
نصرةالدین. [ ن ُ رَ تُدْ دی ] ( اِخ ) ( سید... ) علی بن احمد، از فقها و زهاد قرن هشتم هجری است. رجوع به شدالازار چ قزوینی ص 173 شود.
نصرةالدین. [ ن ُ رَ تُدْ دی ] ( اِخ ) علی بن جعفر حسنی زیدی، ملقب به نصرةالدین از سادات و مشایخ شیراز و از مریدان شیخ امین الدین کازرونی است. وی در قرن هشتم هجری می زیست. رجوع به شدالازار چ قزوینی ص 149 شود.

نصره الدین هزار اسب از اتابکان لرستان میباشد که مدتی بر شوشتر و حویزه و بصره حکومت کردند ( ۷۴٠ - ۵۴۳ ).
یحیی بن شرف الدین مظفر بن امیر مبارز الدین محمد لقب به نصره الدین شاه ٠

💡 محاسن اصفهان نام کتابیست از مفضّل بن سعد بن حسین مافرّوخى اصفهانی، به زبان عربی نوشته شده که از احوالات مولف آن اطلاع دقیقی نداریم. از چند موضع کتاب به خوبی واضح می‌شود که تالیف آن در ایام سلطنت سلطان معز الدین ابوالفتح ملکشاه سلجوقی (۴۶۵-۴۸۵ ه.ق.) و دوره صدارت خواجه نظام الملک طوسی صورت گرفته و در آن ایام حکومت اصفهان با نصره الدین ابوالفتح مظفر ملقب به فخرالملک بوده است.