نسخ سنت

[ویکی فقه] نسخ حکم شرعی مستفاد از سنّت معصومین (علیهم السلام) را نسخ سنت گویند. این بحث در اصول فقه کاربرد دارد.
نسخ سنت، مقابل نسخ قرآن بوده و به معنای نسخ حکمی از احکام شرعی موجود در سنت معصومین (علیهم السلام) (قول، فعل، تقریر) به سبب دلیل معتبر شرعی است، مانند: نسخ حرمت زیارت قبور در صدر اسلام به سبب قول پیامبر (صلی الله علیه وآله) که فرمود: «َالا فزوروها؛ به زیارت قبور بروید»، که با این کلام، حکم جواز زیارت قبور صادر شده است.
نسخ سنت با قرآن
در مورد نسخ سنت معصومین (علیهم السلام) با قرآن، از نظر امکان عقلی اختلافی نیست، هر چند در مورد وقوع آن اختلاف است.
نسخ سنت به سنت
نسخ سنت به سنت، فی الجمله از جهت جواز و وقوع آن مورد اختلاف است؛ به این بیان که در نسخ سنت متواتر به سنت متواتر، میان علمای اسلام اختلافی وجود ندارد، هم چنان که در عدم جواز نسخ سنت متواتر به سنت آحاد نیز اختلافی نیست.بیشتر علمای اسلام، نسخ سنت به سنت اقوی یا مثل آن را جایز می دانند.

💡 6 - كتب صحاح و معتبر اهل سنت مى گويد: خليفه دوم بود كه آن را نسخ كرد.

💡 2 آيه 19 از سوره نساء در واقع نسخ يك سنت كهن ( ارث پسرخوانده ) است كه در مياناعراب و غير اعراب از دنياى آن روز حتى در ايران و روم قديم و جود داشته است. رسم(هم پيمانى ) رسم ديگرى است كه آن را نيز قرآن كريم منسوخ كرد.