می الوده

💡 قسمت بلاست ورنه می آلوده دلق خویش صد ره ز شوق گوشهٔ محراب شسته ایم

💡 دامن خود به آستین خرقه ‌کنم جمع تا به می آلوده‌ام نگردد دامان

💡 بوی خون از سخن زیر لبت می آید همچو مینا به می آلوده دهان می آیی

💡 دجله دور است و مرا وقت نه ای شیخ مزن بر گریبان می آلوده من دامنپاک

💡 به می آلوده کردی گوشه دامان عصمت را کتان خویش را در ماهتاب انداختی رفتی

💡 پرهیز ای فرشته که اینک به عرش و فرش افشاندم آستین می آلوده در سماع