عفاک ا

عفاک ا. [ ع َ کَل ْ لاه ] ( ع جمله فعلیه دعایی، صوت مرکب ) خداوند ترا ببخشایاد! و آن در موقع دعاو تحسین بکار رود. ( فرهنگ فارسی معین ):
هلاکم کردی از تیمارخواری
عفاک اﷲ زهی تیمارداری.نظامی.بدم گفتی و خرسندم عفاک اﷲ نکو گفتی
سگم خواندی وخشنودم جزاک اﷲ کرم کردی. سعدی.چه شکر گویمت ای خیل غم عفاک اﷲ
که روز بی کسی آخر نمی روی ز سرم.حافظ.

💡 نشستم زیر تیغ مردکی دلال در حمام عجب زخمی زد و گفتم عفاک الله نکو کردی

💡 فضولی در ره او کشته تیغ جفا گشتی عفاک الله شهید کربلا را اقتدا کردی

💡 عفاک الله ز چشم خسرو آن خونها که افشاند معاذالله که گویم پیش چشم پر خمار تو

💡 سروی نه عفاک‌الله‌کی باده خورد سرو ماهی نه جزاک الله‌ کی بوسه دهد ماه

💡 دل عفاک الله ازین بیش جنون ده به شتاب طی میقات کن و زود حرم را دریاب