طهارت در فقه

[ویکی فقه] طهارت مقابل نجاست است.
طهارت در لغت به معنای پاکی، پاکیزگی و نظافت آمده است.
معنای طهارت در عرف شرع
لیکن در عرف شرع معنایی خاص که مناسب با معنای لغوی می باشد پیدا کرده است. گروهی از فقها به ثبوت حقیقت شرعی برای واژه یاد شده تصریح کرده اند؛ لیکن در چیستی معنای شرعی آن از جهات گوناگون اختلاف شده است.
دو قول در معنای عرف شرع طهارت
اختلاف نخست در این است که آیا طهارت در عرف شرع، طهارت از حدث و طهارت از خبث هر دو را در بر می گیرد یا به طهارت از حدث اختصاص دارد؟ مشهور قول دوم است. بنابر این قول، ازاله نجاست از لباس یا بدن در عرف شرع طهارت به شمار نمی رود؛ هرچند به معنای لغوی یا به اطلاق مجازی بر آن اطلاق می شود.در مقابل، برخی طهارت شرعی را شامل هر دو دسته دانسته و آن را به دو قسم؛ طهارت از حدث و طهارت از خبث تقسیم کرده اند. بنابر این، اطلاق طهارت بر ازاله نجاست، همچون اطلاق آن بر رافع حدث، حقیقی خواهد بود نه مجازی؛ چه اطلاق آن بر ازاله نجاست از باب اشتراک لفظی باشد یا معنوی.
منشأ اختلاف دو قول در معنای طهارت
...

💡 ((طهارت دو قسم است؛ طهارت جسم و طهارت قلب و كلمه طهارت در آيات قرآن به يكى ازاين دو معنا حمل مى شود و معناى سومى ندارد)).

💡 امامان معصوم عليهم السلام نبى وپيامبر نيستند ليكن بغير از پيامبر اسلام صلى اللهعليه و آله از تمامى پيامبران اشرف و افضل هستند وعقل ما را قدرت درك اين مهمّ نباشد بلكه اين نكاتى كه توضيح داده شد تعريف و تبينسخنان خاندان عصمت و طهارت در مقام ومنزلت حضرت امير عليه السلام بود كه صاحب مقامامامت است و در جايگاه مقام نبوت قرار گرفته است.

💡 و بعضى گفته اند طهارت در اينجا به معنى خلوص نيت به هنگام بناى اين خانه توحيداست.