شیوهنامه محتوایی به دستورالعملی گفته میشود که چارچوب و ساختار نگارش مقالات یا متون علمی را مشخص میکند تا محتوا منظم، کامل و قابل فهم ارائه شود. چکیده هر مقاله باید شامل سه بخش باشد: تعریف و خلاصه مقاله، اشاره به بابهای فقهی مرتبط، و ارائه چکیدهای متفاوت از متن اصلی. اگر تعریف مقاله واضح و کامل است، همان تعریف در چکیده کافی است و نیاز به تکرار در متن نیست. مقالات طولانیتر باید به زیرعنوانها یا بخشهای کوچکتر تقسیم شوند تا محتوا سازمانیافته شود. ساختار استاندارد مقاله معمولاً شامل: چکیده (یک یا دو سطر مقدمه)، توضیح ابتدایی، بخشها و زیربخشها، متن اصلی و منابع است. زیرعنوانها کمک میکنند تا مباحث مهم به صورت جداگانه بیان شوند و خواننده راحتتر دنبال کند. متن اصلی باید شامل توضیح دقیق مطالب، تحلیلها و استدلالها باشد. بخش منابع در انتهای مقاله برای ارجاع به مآخذ و اعتبار علمی نوشته ضروری است. رعایت این شیوهنامه باعث یکپارچگی، وضوح و اعتبار علمی مقاله میشود و از اشتباهات و تکرار غیرضروری جلوگیری میکند.
شیوه نامه محتوایی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه]
۱- چکیده ی هر مقاله باید دارای سه بخش باشد:
الف: تعریف و چکیده ای از کل مقاله.
ب: باب های فقهی که از این عنوان بحث شده است.
ج: چکیده دوباره در متن تکرار نشده و غیر از تعریف در متن باشد. اگر تعریف خیلی واضح است و امکان دادن تعریف دیگر نیست فقط همان تعریف در چکیده می آید و تعریف در متن حذف می شود.
۲- در مقاله های بلندتر مقاله به زیرعنوان هایی (بخش هایی) کوچکتر تقسیم می شود. چیدمان یک مقاله ی عادی به عنوان نمونه به صورت زیر است:
چکیده( مقدمه یک یا دو سطری)
توضیح ابتدایی
== بخش نخست == /
=== زیربخش نخست === |
. |
. | متن اصلی
. |
== بخش چندم == |
=== زیربخش چندم === \
== ==
== منابع ==
نکته مهم