سیدعبدالله بن حمزه طباطبایی

[ویکی فقه] عبداللـه بن حمزه، فقیه، متکلم، محدث، محقق، مؤلف، ادیب، شاعر و فرمان روای زیدی بود.
امام عبداللـه بن حمزه (۵۵۱-۶۱۴ ق/۱۱۵۶-۱۲۱۷ م)، فقیه، متکلم، محدث، محقق، مؤلف، ادیب، شاعر و فرمان روای زیدی، نسب او به عبداللـه بن حسین بن قاسم رسّی می رسد و در ۵۹۴ ق/۱۱۹۸ م به قدرت رسید.
ابن عنبه، احمد بن علی، عمدة الطالب، ج۱، ص۱۷۹، نجف، ۱۳۸۰ ق/۱۹۶۱ م.
عبداللـه دارای تألیفات بسیاری است از آن میان: الشافی ۴ جلد در کلام؛ المذهب؛ زیاده الادله العقلیّه؛ صفوه الاختیارات؛ حدیقه الحکمه النبوه فی شرح الاربعین الحدیث السلیقیه؛ الجوهره الشافقه در اصول دین؛ الرساله الناصحه بالادله الواضحه در دو جلد، یکی در علم کلام و دیگری در فضائل اهل بیت؛ الدره الثمینه؛ الاجوبه الکافیه؛ الفتاوی المنصوریه و دیوان بزرگ اشعار.نوشتن تفسیری بر قرآن را آغاز کرد اما مرگش در رسید و او تنها تفسیر سورۀ بقره را نوشت.از آثار او نشانی در دست نیست.در ادبیات و اشعار عرب توانا بود و شاگردان بسیاری از حوزۀ درسِ او بیرون آمدند.
وفات
وی در دژ کوکبان درگذشت و در قلعۀ «ظفار داوود» به خاک سپرده شد.
شرف الدین، احمد حسین، تاریخ الیمن الثقافی، ج۴، ص۲۶۱-۲۶۴، قاهره، ۱۳۸۷ ق/۱۹۶۷ م.
...

💡 على بن حمزه مى گويد: دوست جوانى داشتم كهشغل نويسندگى را در دستگاه بنى اميه داشت. روزى آن دوست به من گفت: از امام صادق(ع ) براى من وقت بگير تا به خدمتش برسم. من از حضرت اجازه گرفتم تا او شرفيابشود، حضرت اجازه دادند و در وقت مقرر من با او خدمت حضرت رفتيم.

💡 او در شهر طوس و به دست استادش (نصيرالدين عبدالله بن حمزه ) لباس ‍ مقدس عالماندين را بر تن كرد و از آن پس لقب (نصيرالدين ) از سوى استاد افتخارى جاويدان يافت.

💡 برای عبور از روی این رودخانه در شیراز، پل‌های متعددی بر روی آن نصب شده‌است که این پل‌ها به ترتیب عبارت‌اند از: پل بزرگراه حسینی الهاشمی، پل معالی آباد، پل شاهد، پل کوهسار، پل زرگری، پل ده بزرگی، پل نمازی، پل باغ صفا، پل انقلاب، پل حر، پل هجرت (پارکینگ)، پل علی بن حمزه، پل امام علی، پل پیرنیا، پل فضیلت، پل پرویزی و پل فرصت شیرازی و همچنین پل مولوی روی این رودخانه در حال ساخت است.

💡 هـفـتـم ـ شيخ كلينى روايت كرده از اليسع بن حمزه قمى كه گفت: من در مجلس ‍ حضرت امامرضـا عـليه السلام بودم سخن مى گفتم با آن جناب و جمع شده بود در نزد آن جناب خلقبـسـيـارى و سـؤ ال مـى كـردنـد از حـلال و حـرام كـه نـاگـاهداخل شد مردى بلند قامت گندم گون پس گفت: ( اَلسَّلامُ عَلَيك يَابْنَ رَسُولِ اللّهِ )!

💡 على بن حمزه مى گويد: سال بعد، يعقوب را در مكه ديدم و به من خبر داد كه برادرمقبل از رسيدن به وطن از دنيا رفت و در همان راه، او را دفن كردم (100).

💡 227- طبرى نيز از مالك نام برده و در شرححال ((متمم )) در ((الاستيعاب )) هم آمده است. طبرى مى نويسد: ((پيغمبر - صلّى اللّه عليهوآله - مالك بن نويرة بن حمزه تميمى را مأ مور تصدّى زكات سالانه بنى يربوع كرد.مالك و برادرش متمم به دست پيغمبر - صلّى اللّه عليه وآله - مسلمان شدند...)).