لغت نامه دهخدا
رطب خوار. [ رُ طَ خوا / خا ]( نف مرکب ) آنکه رطب خورد. خورنده رطب:
رطب بر خوان رطب خواری نه برخوان
سکندر تشنه لب بر آب حیوان.نظامی.
رطب خوار. [ رُ طَ خوا / خا ]( نف مرکب ) آنکه رطب خورد. خورنده رطب:
رطب بر خوان رطب خواری نه برخوان
سکندر تشنه لب بر آب حیوان.نظامی.
💡 پسته شده خندان برچشم تو زبادام خوار آمده پیش رطب لعل تو خارک