رسم مرکب
لغت نامه دهخدا
رسم مرکب. [ رَ م ِ م ُ رَک ْ ک َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) ( اصطلاح منطق ) تعریفی که مشتمل بر ذاتیات و عرضیات باشد رسم مرکب بود و بهترین آن بود که ذاتی جنسی بود تا اول ماهیت به وجهی از وجوه وضع کرده باشند و بعد از آن آنرا بدیگر اوصاف مقید گردانند و چنانکه جنس قریب بود بهتر بود و عام بر خاص تقدیم باید کرد، و ذاتی بر عرضی عام بود و ذاتی خاص عرضی مقدم باید داشت بسبب مذکور. ( اساس الاقتباس ص 415 ).
جمله سازی با رسم مرکب
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 طبق ماده ۸۲ قانون مصوب ۱۳۱۰ هر دفتر اسناد رسمی مرکب است از «یک‌نفر «صاحب دفتر» و لااقل یک‌نفر «نمایندهٔ ادارهٔ ثبت‌اسناد» (ماده ۸۲).
💡 در متون قدیمی، استفاده از رسم مرکب برای نوشتن کلمات پیچیده باعث می‌شد که خواندن متون توسط افراد غیرمتخصص بسیار دشوار و زمان‌بر شود.
💡 خطاطان بزرگ برای ایجاد زیبایی بیشتر در آثار هنری خود، گاهی از رسم مرکب و ترکیب چندین سبک مختلف نوشتاری به صورت همزمان استفاده می‌کنند.
💡 بررسی ساختار رسم مرکب در اسناد تاریخی به پژوهشگران کمک می‌کند تا منشأ و تحول خطوط در دوران‌های مختلف را به دقت شناسایی کنند.
