دل گزای

💡 چون بیابی مهر و کین: آن را ببین، این را ستر چون ببینی بخل و جود: این را گزین، آن را گزای

💡 این رنج دل که در تو رسید از قضای حق بدخواه ملک و خصم ترا جان گزای باد

💡 گر زهر جان گزای فراقش دلم بسوخت پازهر خواهم از همم سید همام

💡 گر شیر شرزه نیستی ای فضل کم شکر ور مار گرزه نیستی ای عقل کم گزای

💡 کین تو در دل چون مرگ بود روح گزای مهر تو در دل چون گنج بود آز کسل

💡 او با آن صدای دل گزای خود، ترانه‌های غمگینی را می‌خواند که هر شنونده‌ای را به یاد روزهای تلخ و از دست رفته زندگی‌اش می‌انداخت.

💡 صحنه جدایی دو عاشق در زیر باران، تصویری بسیار دل گزای بود که اشک را از چشمان تمام تماشاگران آن نمایش دراماتیک جاری کرد.

💡 خاطرات دل گزای دوران جنگ، هنوز هم در ذهن بسیاری از بازماندگان نقش بسته و باعث می‌شود در شب‌های تنهایی به گریه بیفتند.