لغت نامه دهخدا
( درویش آباد ) درویش آباد. [ دَرْ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان خاوه بخش دلفان شهرستان خرم آباد. واقع در 15هزارگزی جنوب خاوری نورآباد و 15هزارگزی جنوب خاوری راه شوسه خرم آباد به کرمانشاه، با 180 تن سکنه. آب آن از سراب کسیله و راه آن مالرو است. ساکنین آن از طایفه خاوه هستند. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).
درویش آباد. [ دَرْ ]( اِخ ) دهی است از دهستان حسنوند بخش سلسله شهرستان خرم آباد. واقع در 5هزارگزی خاور الشتر و 5هزارگزی خاور راه شوسه خرم آباد به الشتر. آب آن از سراب زز و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 6 ).
درویش آباد. [ دَرْ ] ( اِخ ) دهی است از دهستان مؤمن آباد بخش درمیان شهرستان بیرجند. واقع در 20هزارگزی جنوب باختری درمیان و 12هزارگزی شمال راه شوسه عمومی مشهد به زاهدان، با 291 تن سکنه. آب آن از قنات و راه آن مالرو است. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 9 ).
درویش آباد. [ دَرْ ] ( اِخ ) ده کوچکی است از دهستان دابو بخش مرکزی شهرستان آمل. واقع در 21هزارگزی شمال آمل کنارراه شوسه کناره. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 3 ).