درا و دوزا

لغت نامه دهخدا

درا و دوزا. [ دَرْ را / دِرْ را وُ ] ( ترکیب عطفی، ص مرکب ) راتق و فاتق. که بدرد و بدوزد. بدر و بدوز. درنده و دوزنده. کسی که در جنگ و آشتی دستی داشته باشد. درادوزا. رجوع به درادوزا شود.

فرهنگ فارسی

راتق و فاتق که بدرد و بدوزد درنده و دوزنده.

جمله سازی با درا و دوزا

💡 به ‌تو چو روضهٔ فردوس گشت مملکتی که بود چون شکم حوت و ما درا و ذوالنون

💡 ز در درا و شبستان ما منور کن هوای مجلس روحانیان معطر کن

💡 در شش در عشق چون زنان حیله مجوی مردانه درا و همچو مردان، جان باز