خوش چشم و ابرو

خوش چشم و ابرو. [ خوَش ْ / خُش ْ چ َ / چ ِ م ُ اَ ] ( ص مرکب ) آنکه چشمان و ابروهای نیکو دارد. زیباروی. با چشمان قشنگ.

آنکه چشمان و ابرو های نیکو دارد

💡 هر چند گلی نیست به خوش چشمی نرگس در خواب ندیده است نگاهی که تو داری

💡 نمی گیرد عنان قرب هدف تیر سبکرو را نگاه دور خوش چشمان به دل نزدیکتر باشد

💡 از صف مژگان خوش چشمان بود گیرنده تر دامن نظاره را خار سر دیوار تو

💡 دل گداز است فلک زو دل خوش چشم مدار جان ربایست جهان زو مدد جان مطلب

💡 چشم بر اسباب از چه دوختيم گر ز خوش چشمان كرشم آموختنم

💡 گشت سیه سپید و خوش چشم من از خیال تو تا دهدم در آینه از رخ و زلف تو نشان