لغت نامه دهخدا
خس شیشه. [ خ َ س ِ شی ش َ / ش ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) خسی که در سبد بر اطراف اوساط شیشه ها گذارند تا با هم خورده شکسته نشوند. ( آنندراج ). خس و پنبه و خرده کاه که بین شیشه یا ظرفهای چینی گذارند که در صورت برخورد شیشه بهم یا ظرفهای چینی بهم شکسته نشوند:
خس شیشه ات گر مصلا شدی
ثواب نمازت دو بالا شدی.ملاطغرا ( از آنندراج ).